Χρήση του ζεόλιθου για τη δέσμευση και απομάκρυνση των τοξικών ουσιών από το περιβάλλον και τον ανθρώπινο οργανισμό. Μεταπτυχιακή εργασία

Η παρούσα εργασία αποτελεί μία βιβλιογραφική ανασκόπηση της δομής, των ιδιοτήτων και των εφαρμογών του ζεόλιθου. Οι ζεόλιθοι είναι αργιλοπυριτικά ορυκτά με πόρους μικρών διαστάσεων και κρυσταλλική δομή τέτοια που μπορούν να αποβάλλουν και να προσλαμβάνουν νερό και άλλες χημικές ενώσεις και μόρια, χωρίς να καταστρέφεται η δομή τους. Η βασική δομική τους μονάδα είναι ένα τετράεδρο πυριτίου ή αργίλου και οι διασυνδεόμενες μονάδες δημιουργούν ένα κρυσταλλικό πλέγμα αφήνοντας ενδιάμεσα κενά (πόρους). Χαρακτηρίζονται, περαιτέρω, από υψηλή ικανότητα ιοντοανταλλαγής και δέσμευσης μορίων ή/και ενώσεων με μοριακό μέγεθος ίσο ή μικρότερο των πόρων του πλέγματός τους. Λόγω της δομής και των ιδιοτήτων τους βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή σε πολλούς τομείς συμπεριλαμβανομένου της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της ιχθυοκαλλιέργειας και της βιομηχανίας. Εντούτοις, η χρήση τους είναι καταλυτική στο περιβάλλον όπου δεσμεύει και απομακρύνει βαρέα μέταλλα και άλλες τοξικές ενώσεις από το νερό και το έδαφος, αφαιρεί ραδιενεργά ισότοπα από πυρηνικά απόβλητα, βελτιώνει την ποιότητα του πόσιμου νερού, χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό αστικών, βιομηχανικών και γεωργικών λυμάτων. Αξιοσημείωτα, φαίνεται να συμβάλλουν και στην ανθρώπινη υγεία. Πολλές αναφορές τονίζουν την αντιμικροβιακή και αντιική τους δράση, ως συμπληρώματα διατροφής αυξάνουν τα επίπεδα αντιοξειδωτικών στο αίμα, αποτοξινώνουν τον οργανισμό από βαρέα μέταλλα και τοξίνες, βελτιώνουν την απορρόφηση των θρεπτικών από τον πεπτικό σωλήνα, δεσμεύουν τις ελεύθερες ρίζες, επιταχύνουν την επούλωση των τραυμάτων, σταθεροποιούν και ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα ενώ τέλος φαίνεται να συμβάλλουν και στην αντιμετώπιση του καρκίνου.